Aceton
CAS: 67-64-1 • WE: 200-662-2 • CLP: Flam. Liq. 2, Eye Irrit. 2, STOT SE 3.
Źródło: załącznik VI CLP • status: zweryfikowany.
Znajdź substancję i wykorzystaj ją w projekcie SDS. Wyszukuj po nazwie, numerze CAS, WE lub numerze indeksowym. Sprawdzaj dane klasyfikacyjne, źródła i status weryfikacji przed dodaniem substancji do receptury.
ECHA CHEM łączy dane z rejestracji REACH, wykazu klasyfikacji i oznakowania oraz list regulacyjnych. To duże ułatwienie przy wyszukiwaniu po CAS i WE, ale nadal wymaga sprawdzenia źródła, daty i jakości rekordu przed wykorzystaniem go w projekcie SDS.
Prawnie wiążące klasyfikacje zharmonizowane znajdują się w tabeli 3 części 3 załącznika VI do CLP, a rekordy zgłoszone lub rejestracyjne mogą się między sobą różnić. Dlatego wyszukiwarka substancji chemicznych powinna pomagać w porządkowaniu danych, ale nie może zastępować oceny właściwego surowca.
Dobra baza chemiczna pokazuje nie tylko nazwę i numer CAS, ale również numer WE, numer indeksowy, źródło klasyfikacji i bieżący status weryfikacji.
CAS: 67-64-1 • WE: 200-662-2 • CLP: Flam. Liq. 2, Eye Irrit. 2, STOT SE 3.
Źródło: załącznik VI CLP • status: zweryfikowany.
CAS: 64-19-7 • WE: 200-580-7 • dane CLP, SCL i zwroty H do oceny w konkretnym zakresie stężeń.
Źródło: CLP + dokumentacja dostawcy • status: do przeglądu.
CAS: 7722-84-1 • WE: 231-765-0 • rekord wymaga oceny pod kątem stężenia, ATE i współczynników M.
Źródło: baza publiczna + dane dostawcy • status: weryfikacja wymagana.
Rekord przydatny do kart charakterystyki powinien porządkować identyfikację, klasyfikację CLP, parametry klasyfikacyjne i informacje regulacyjne.
Nazwa, synonimy, numer CAS, numer WE, numer indeksowy oraz identyfikatory używane w dokumentacji dostawców.
Klasy zagrożeń, kategorie, piktogramy GHS, hasło ostrzegawcze, zwroty H i wymagane elementy oznakowania.
Specyficzne limity stężeń, ATE, współczynniki M i notatki potrzebne przy ocenie mieszanin chemicznych.
Źródło danych, data źródła, data ostatniej weryfikacji oraz status, czy rekord nadaje się do użycia w SDS.
Numer CAS ułatwia wyszukiwanie po globalnym identyfikatorze substancji. Numer WE jest kluczowy przy pracy z europejską dokumentacją regulacyjną. Numer indeksowy bywa niezbędny przy odwołaniach do określonych wpisów CLP i wiąże rekord z konkretną pozycją regulacyjną.
W praktyce najlepiej szukać rekordu kilkoma identyfikatorami jednocześnie, zwłaszcza gdy surowiec ma różne nazwy handlowe albo kilka podobnych wpisów w publicznych źródłach.
Jedna z najważniejszych funkcji bazy substancji polega na pokazaniu, skąd pochodzi klasyfikacja. W niektórych przypadkach rekord powinien wyraźnie wskazywać, że dane wynikają z klasyfikacji zharmonizowanej, a w innych, że pochodzą ze zgłoszeń lub dokumentacji rejestracyjnej.
To ważne, bo najczęściej występująca klasyfikacja w bazie publicznej nie zawsze jest prawidłową odpowiedzią dla konkretnego surowca. Przy tworzeniu SDS liczy się źródło klasyfikacji, data źródła i zgodność z dokumentacją dostawcy.
Strona bazy substancji powinna odpowiadać nie tylko na pytanie „co to za substancja?”, ale również „czy mam dane potrzebne do klasyfikacji mieszaniny i sekcji 3 SDS?”.
Pomagają ustalić, kiedy zagrożenie pojawia się lub zmienia w konkretnej mieszaninie.
Wpływa na obliczenia i ocenę zagrożeń przy przygotowywaniu klasyfikacji.
Ma znaczenie przy klasyfikacji zagrożeń dla środowiska wodnego i powinien być jasno oznaczony w rekordzie.
Przy niekompletnych danych nie należy wyświetlać komunikatu „Brak zagrożeń.” Prawidłowy komunikat brzmi: „Brak zweryfikowanych danych klasyfikacyjnych.” oraz „Rekord wymaga sprawdzenia przed wykorzystaniem w karcie charakterystyki lub klasyfikacji mieszaniny.”
Po znalezieniu właściwego rekordu użytkownik powinien móc sprawdzić dane CLP, a następnie wykorzystać substancję w projekcie receptury, sekcji 3 SDS i dalszej klasyfikacji całej mieszaniny.
Po nazwie, numerze CAS, WE lub numerze indeksowym.
Porównaj klasyfikację zharmonizowaną, dane zgłoszone i dokumentację dostawcy.
Potwierdź SCL, ATE, M-factor i ograniczenia użycia rekordu.
Przy każdej substancji warto pokazywać: źródło danych, datę źródła, datę ostatniej weryfikacji, status weryfikacji oraz osobę lub system weryfikujący. Taki układ ogranicza ryzyko korzystania z niepotwierdzonych danych przy SDS i klasyfikacji mieszaniny.
To właśnie tutaj baza substancji różni się od zwykłej listy CAS. Użytkownik powinien od razu widzieć, czy rekord jest gotowy do użycia, czy wymaga jeszcze sprawdzenia przed wykorzystaniem w karcie charakterystyki.
Nie wybieraj bez oceny najczęściej spotykanego wpisu z publicznych źródeł.
Rekord bez wskazania źródła i daty źródła utrudnia późniejszą obronę przyjętej klasyfikacji.
Jeśli rekord jest niepełny, komunikat powinien wskazywać brak zweryfikowanych danych, a nie brak zagrożeń.
Nie. Sama identyfikacja substancji to za mało. Do SDS potrzebne są także dane CLP, źródło klasyfikacji, status weryfikacji i parametry przydatne przy ocenie mieszaniny.
Numer WE ułatwia łączenie rekordu z europejskimi wykazami, dokumentacją regulacyjną i odniesieniami używanymi w CLP oraz REACH.
Gdy dane pochodzą z kilku niespójnych źródeł, brakuje daty źródła, nie ma potwierdzonej klasyfikacji albo nie zweryfikowano jeszcze parametrów takich jak SCL, ATE czy współczynnik M.
Tak. To jeden z jej podstawowych celów. Rekord ma dostarczać uporządkowanych danych identyfikacyjnych i klasyfikacyjnych potrzebnych przy opisie składu mieszaniny.
Najczęściej do klasyfikacji CLP substancji i mieszanin, do sekcji 3 karty charakterystyki albo bezpośrednio do programu SDS z bazą substancji.
Techniczna ocena zagrożeń, kategorii i danych potrzebnych do oznakowania.
Jak wykorzystać dane składników w opisie składu i identyfikacji mieszaniny.
Zobacz, jak baza wpisuje się w cały proces tworzenia dokumentacji chemicznej.